گروهي از دانشمندان و متخصصان بيمه دانشگاه رايس طي انجام تحقيقاتي به اين نتيجه رسيدند که فرايندهاي توليد 5 نانومادۀ آماده براي فروش شامل - نقاط کوانتومي، نانولوله‌هاي کربني و باکي‌بال‌ها – نسبت به تعدادي از فرايند‌هاي صنعتي رايج نظير تصفيه نفت، خطرات کمتري براي محيط زيست دارند. دو نانوماده ديگر – نانولوله‌ها و نانوذرات آلوموکسان – خطرات توليدي در حد و اندازه خطرات توليد شراب و آسپيرين دارند.

اين مطا لعه، خطرات محيطي مرتبط با توليد 5 نانوماده – نانولوله‌هاي کربني تک ديواره، باکي بال‌ها، نقاط کوانتومي سلنيد روي، نانوذرات آلوموکسان و نانوذرات دي اکسيد تيتانيوم – را با خطرات مربوط به توليد 6 محصول پيش پاافتاده – ويفرهاي سيليکوني، شراب، پلاستيک متراکم، باتري‌هاي ماشين اسيد - سرب، تصفيه نفت و آسپيرين مقايسه کردند.

مارک ويسنر از دانشگاه Rice گفت: مجهولا ت بسياري درباره تاثيرات نانومواد روي ارگانيسم‌هاي زنده و اکوسيستم‌ها وجود دارد، اما برنامه وسيعي براي بررسي خواص مواد مورد استفاده براي توليد نانومواد وجود دارد. هدف ما برآورد تأثيرات توليد نانومواد بر محيط زيست است.

اين تيم براي توسعه ارزيابي خطرات، بررسي دقيقي از مواد ورودي و خروجي و مقادير زايد هر فرايند انجام دادند. خطرات بطور کيفي براي هر فرايند بر اساس فاکتورهايي شامل درجه سمي بودن، قابليت اشتعال و ماندگاري در محيط زيست، ارزيابي شدند.

محققان سه شاخص خطرات را براي هر 11 فرايند بررسي کردند: خطرات رويدادي ( به رويدادهاي درون فرايند اشاره دارد)، خطرات عملياتي ( به مقادير زايد و مواد منتشرشده در حين فرايند اشاره مي‌کند) و آلودگي نهايي(که به پتانسيل آلودگي در بلند مدت اشاره مي‌کند)

ويسنر گفت: خطرات رويدادي براي اکثر نانومواد در همان اندازه يا کمتر از اين خطرات براي فرايندهاي توليد مواد غيرنانو است.

او افزود: اين مطالعه نشان‌دهنده اين نيست که فرايندهاي غيرنانويي سطح قابل قبولي از خطرات را نشان مي‌دهند، بلکه اين مطالعه پيشنهاد مي‌کند که خطرات حاصل از توليد نانومواد به طور برجسته‌اي از خطراتي که ما امروزه در فرايندهاي صنعتي رايج با آنها مواجه‌ايم متفاوت نمي‌باشد.

براي مثال، خطرات رويدادي مرتبط با توليد آلوموکسان و نانولوله‌ها نزديک يا کمتر از شاخص توليد شراب بودند. باکي‌بال‌ها بالاترين خطرات رويدادي را در ميان نانومواد داشتند که نزديک به خطرات مرتبط با توليد پلي‌الفين‌ها (طبقه وسيعي از پليمرها مانند پلي‌اتيلن‌ها که در ساخت پلاستيک بکار مي‌روند) مي‌باشد .

شاخص‌هاي خطرات عمليات براي نانولوله‌ها و آلوموکسان در حد و اندازه اين شاخص‌ها براي ساخت شراب و آسپيرين بودند، در حاليکه اين شاخص‌ها براي باکي‌بال‌ها، نقاط کوانتومي و نانوذرات دي‌اکسيد تيتانيوم در اندازه خطرات عملياتي ويفرهاي سيليکوني و باتري‌هاي ماشين بودند. خطرات عملياتي مرتبط با پلاستيک‌ها و تصفيه نفت بيشتر از خطرات مرتبط با همۀ نانومواد مي‌باشند.

براي همه نانومواد به جز باکي‌بال‌ها، شاخص‌هاي خطرات نهايي به اندازه اين شاخص‌ها براي توليد ويفرهاي سيليکوني، شراب و آسپيرين بودند. باکي‌بال‌ها يک شاخص خطرات نهايي در اندازه‌هاي شاخص توليد پلاستيک و باتري ماشين داشته و اين شاخص براي آن بطور قابل توجهي پايين‌تر از شاخص تصفيه نفت مي‌باشد.

ويسنر در پايان افزود ما نمي‌توانيم انتظار داشته باشيم همه جزئيات توليد نانومواد در اين مطالعه ظاهر شوند، بلکه به نظر مي‌آيد بر اساس دانسته‌هاي ما توليد نانومواد، خطرات کمتري در مقايسه با فعاليت‌هاي صنعتي کنوني شبيه توليد پلي‌اتيلن و توليد داروهاي سنتزي در بر داشته باشد.


برچسب‌ها: نانو
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند ۱۳۹۰ساعت 13:36  توسط ابوالفضل  |